Minder stress en armoede, meer ervaren gezondheid en participatie’

Mensen die langdurig in armoede leven krijgen vaak niet de hulp die nodig is om hun situatie te verbeteren. Dit komt onder andere door de complexiteit van aanbod en regelgeving en de moeizame bereikbaarheid van schuldhulpverlening. Daarbij heerst bij deze groep vaak schaamte voor het openlijk bespreken van de financiële problemen. Hierdoor worden mensen in langdurige armoede momenteel onvoldoende bereikt en geholpen. Wat is de impact van armoede op het zelfregulerend vermogen, de ervaren gezondheid en participatie? En hoe werken schaamte en zelfstigma hierop door? Wat zijn passende interventies bij chronische stress en armoede?