Hoewel de wetenschap voor velen een baken van licht is, zijn er ook groepen in onze samenleving die hier anders over denken. Voor hen staat de wetenschap te ver af van hun leefwereld, biedt het geen oplossingen voor hun problemen of is zij überhaupt niet te vertrouwen. Waar traditionele wetenschaps-communicatie voor velen goed werkt, laat het juist bij deze doelgroepen steken vallen, of werkt het zelfs averechts. In dit vernieuwende voorstel brengen wij participatieve wetenschapscommunicatie op gang door de beproefde methode van publieke deliberatie nu als wetenschapscommunicatie in te zetten. Hiervoor organiseren wij samen met onze maatschappelijke partner de G1000 acht regionale burgerberaden waar een 50-tal burgers met elkaar en met experts delibereren over wat de klimaatcrisis voor hen betekent, aan welke wetenschappelijke kennis(vorm) zij behoefte hebben, en wat zij graag beter onderzocht zouden zien worden. Deze burgers worden willekeurig geselecteerd door loting en een uniek selectiesysteem, waarin de sociale en culturele afstand die deelnemers ervaren tot wetenschap als criterium functioneert. In een afsluitend nationaal burgerberaad beslissen zij samen over concrete actiepunten die aan de relevante (wetenschaps)netwerken worden aangeboden. Deze vernieuwende methode van wetenschapscommunicatie versterkt de verbinding tussen wetenschap en samenleving door de leefwereld van (uitgesloten) burgers centraal te stellen.
