De wereldwijde migratie van kunst, cultuur en kennis leidt tot processen van interculturalisatie en zet de vraag op scherp wat eigen is en wat vreemd. Dit heeft effect op ons zelfbeeld en onze identiteit. Globale cultuuroverdracht en -transformatie hebben door de geschiedenis heen geleid tot convergentie, homogenisering en verlies aan variatie enerzijds en tot grotere diversiteit anderzijds. Onderzoek naar deze wisselwerkingen en netwerkverbanden in heden en verleden biedt inzicht in het ontstaan van de verbeelding van identiteit, en kan filosofische, ethische en esthetische zelfbeelden verklaren. Kennis over het ontstaan van deze beelden is bijvoorbeeld van belang in processen van mondiale migratie en Europese eenwording waarin Nederland haar positie in cultureel, economisch en juridisch opzicht zal moeten bepalen.
Verbindend karakter
De vraag naar onze identiteit, ons zelfbeeld en de relatie daarvan met globalisering is sterk gerelateerd aan de actualiteit die gekleurd wordt door vraagstukken over natievorming en migratiestromen. Wetenschappelijke vragen gaan bijvoorbeeld over de rol van het door de media bepaalde beeld als we cultuur opvatten als product van migratie. Of over de relatie tussen cultuur van het moederland en diasporische culturen. Of over de rol die stereotyperingen spelen bij de vorming van ons zelfbeeld. Voor de toekomstige positie van ons land en het adaptief vermogen van haar inwoners is inzicht in de manier waarop Nederland zich in de loop der tijd heeft verhouden tot de rest van de wereld van belang. Het slavernijverleden en de doorwerking daarvan in de actualiteit is daarvan een sprekend voorbeeld. Het maatschappelijk belang van het onderzoek rondom deze vraag ligt in de veerkracht van de samenleving, waarin stabiliteit een noodzakelijke voorwaarde is voor onze economische en maatschappelijke ontwikkeling.
