Onderzoek heeft vele verschillende gezichten: het varieert van fundamenteel tot toegepast en kan uitgevoerd worden met verschillende methoden en benaderingen: kwantitatief, kwalitatief, empirisch, theoretisch, experimenteel, en combinaties hiervan. Niet alleen de methodologie is aan verandering onderhevig, maar ook het onderwerp van het sociaal wetenschappelijke onderzoek, de mens in zijn sociale omgeving, verandert voortdurend. Daarnaast komt er steeds meer informatie via nieuwe digitale technologieën en methoden beschikbaar. Het duiden van deze informatie is complex, mede omdat informatie voor verschillende doelen en op verschillende aggregatieniveaus wordt verzameld. Tegelijk worden in toenemende mate van de sociale wetenschappen bijdragen verwacht aan de oplossingen van complexe maatschappelijke en economische uitdagingen.
Verbindend karakter
De sociale wetenschappen worden onderverdeeld in gedrags- en maatschappijwetenschappen, die samen een heel breed spectrum aan disciplines representeren, zoals antropologie, bestuurskunde, economie, rechtsgeleerdheid, politicologie, sociologie, communicatiewetenschap, psychologie, pedagogiek, onderwijskunde, criminologie, en sociale geografie. Er is bijna geen maatschappelijk of economisch vraagstuk te bedenken waar de sociale wetenschappen geen bijdrage aan leveren. Die bijdragen zijn alleen relevant als de methodologie state-of-the-art is. Het moet duidelijk zijn wat er gemeten is en welke conclusies daaruit getrokken kunnen worden. Op die manier vormt de sociaalwetenschappelijke methodologie het fundament voor een heel gevarieerd scala aan fundamenteel en toegepast onderzoek en aanbevelingen op basis van dat onderzoek voor de oplossing van vele maatschappelijke, politieke, economische vraagstukken.
