Burgers hebben steeds meer behoefte om zelf actief betrokken te worden in de maatschappij en een actieve bijdrage te leveren aan zowel hun eigen welzijn en gezondheid als aan maatschappijgeoriënteerde organisaties en (zorg)instellingen. Dit blijkt ook uit het grote aantal ingediende vragen rondom dit thema.
Vragen over hoe kwetsbare groepen zoals chronisch zieken, mensen met psychische aandoeningen of minderheden in de samenleving, goed kunnen mee blijven doen in onze samenleving komen veel voor. Sommige vragen gaan over het zoeken van oplossingen in nieuwe technologie zoals e-health en robotica, en hoe deze bijvoorbeeld kunnen helpen om ouderen langer thuis te laten wonen.
Verbindend karakter
Deze vraag is uitdagend voor wetenschappers, en van belang voor zowel de samenleving als voor de economie. Immers: zelfredzaamheid en participatie leiden tot minder overheidsuitgaven en meer creativiteit en ondernemerschap. De vraag heeft zowel belangrijke implicaties voor de (geestelijke en lichamelijke) gezondheidszorg en voor opleiding en onderwijs, als voor maatschappelijke, economische en technologische ontwikkelingen. Daarnaast kent de vraag beschrijvende, normatieve en ontwerpende aspecten. De beschrijvende aspecten gaan over de duiding van de begrippen zelfredzaamheid en participatie. De duiding van wat moreel juist is bevat het normatieve aspect van de vraag. Ontwerpende aspecten zijn er vooral ten behoeve van onderwijs en beleid: hoe kan het onderwijs zelfredzaamheid en participatie stimuleren? Wat zijn beleidsconsequenties van een grotere zelfredzaamheid en participatie? Maar ook ten behoeve van technologische ontwikkelingen is ontwerpend onderzoek aan de orde: hoe kan de techniek de zelfredzaamheid bevorderen?
